Yaklaşık yüz haneli küçük bir yerleşim merkezidir. Küçük bir köyde böyle bir külliyenin olması gerçekten çok ilginçtir. Külliye cami, çilehane (mezar) ve hamam ( kuleteyn) dan oluşmaktadır. Bu yapılar köy içinde birbirinden uzak durmasına karşın kendi aralarında bir bütün oluşturmaktadır. Abri Köyü'nün geçmişi caminin yapılış tarihinden önceye çıkmaktadır.Köyün kuruluşu ile ilgili olarak yazılı kaynaklardan çok bazı söylenceler bulunmaktadır. Bu anlatımlara göre köyün kurucusu Şeyh Muhamed adındaki bir zattır. Bu zat başlangıçta Molakent Köyünün Akkent mezrasına, daha sonra buradan Harabe Abri'ye gelerek kentisine bir ibadek yeri seçiyor ve öldüğü zamanda buray gömülmesini vasiyet ediyor. Bugünki Abri Köyünün hemen yakınındaki bir yıkıntının Şeyh Muhamed'e ait mezar ve ibadet yeri olduğu söylenmektedir. İşte bu zatın oğlu Şeyh ramazan Harbe abriden bugünkü köyün olduğu yere gelerek yerleşiyor. Şeyh Ramazanın Oğlu olan Şeyh Abdulmelik de bu köyde bulunan camiyi ve külliyeyi yaptırıyor. Şeyh Abdülmelik saygın kişiligi ve din bilgini olması nedeniyle de çevrede haklı bir üne kavuşuyor. Bu ünü yöre halkı tarafından nesilden nesile aktarılarak günümüze kadar uluşmıştır. Bu nedenle günümüzde de adından saygıyla söz edilmekte ve Abri Köyün'de yaşayıp bu soya ait olan herkes, Şeyh Abdülmelike kadar yirmi dedesinin ismini rahatlıkla sayabilmektedir. Anlatımlara göre, külliyeyi yaptıran bu kişinin esas adı Nizamettin'dir Ancak iyi bir bilgin olduğu kadar, engin hoşgürüsü  ve iyi huylu olmasından ötürü, kendisine Abdülmelik (Melekgibi) lakabı takılmıştır.

TÜRK ETNOGRAFYA DERGİSİ